Al 20 jaar ben ik chronisch ziek!

Ik weet het nog heel goed. Het begon met geen zin in eten hebben, duizeligheid, enorme zouthonger, afvallen en moe zijn en het werd steeds erger. Op een gegeven moment kon ik nauwelijks zonder mezelf te steunen staan, was ik bijna 10 kg kwijt en alleen nog maar moe, zo moe.

Gelukkig had ik een adequate huisarts die me rechtstreeks doorstuurde naar het ziekenhuis. De diagnose, de ziekte van Addison, was toen snel gesteld. Mijn bijnier bleek niet meer te werken waardoor ik o.a. het stresshormoon cortisol niet meer aanmaakte. Mijn energiehuishouding was hierdoor totaal ontwricht. Door hormoonsubstitutie voelde ik me gelukkig snel weer beter. Maar daarmee was ik er nog lang niet merkte ik al gauw.

Tijdens de consulten bij de internist gaf ik aan mij erg moe te voelen. De internist gaf telkens aan dat ik zuinig om moet gaan met mijn energie. Zijn woorden waren: “dan moet je minder doen”.  Ik ging dan weer naar huis en dacht maar hoe dan? Hoe moet ik dat aanpakken. Ik heb een baan en die wil ik niet kwijt, ik heb kleine kinderen en wil ook nog graag wat vrije tijd voor mezelf. Moet ik dan de hele dag thuis gaan zitten achter de geraniums?!! Dat nooit dacht ik. Ik geef mijn carrière niet zomaar op.

Het was de start naar een zoektocht om mezelf beter te leren kennen en te begrijpen. Ik volgde allerlei opleidingen, ook op stressgebied omdat ik meer wilde weten over het stresssysteem en het stresshormoon cortisol: wat is stress? hoe werkt dat in ons lichaam? en hoe ervaar je minder stress?

Ik dacht als ik weet hoe dat werkt dan kan ik er beter mee omgaan. Wat ik er leerde was dat ik veel meer moest herstellen om in balans blijf te blijven. Dat was volkomen nieuw voor me. Ik ging altijd gewoon door. Dat was ik gewend want zo was ik opgevoed en zo hoorde dat dacht ik.

De opleiding en mijn ziekte zijn voor mij de drijfveer om anderen te helpen met stress en burn-outklachten. Doordat ik er dagelijks mee bezig ben herinner ik mezelf er ook telkens aan dat herstellen belangrijk voor me is om goed in balans te blijven.

Zo kon ik langzamerhand mijn carrière en leven weer oppakken. Nu sport ik 2 keer in de week, heb een eigen bedrijf, ben ik actief bij een vereniging en doe de dingen die ik graag doe.